برنامههای تلویزیونی برای راضیکردن مخاطب کار بسیار دشواری دارند؛ کیفیت برنامهها از یک سو، باید و نبایدها از سوی دیگر، ذائقه مخاطب و البته رقبای سرسخت اینترنتی و آن طرف آبی، همگی دست به دست هم داده تا مخاطبان تلویزیونی ریزش درخور توجهی داشته باشند.
شاید موارد همین چندخط کفایت کند تا کار برنامهسازها، تهیهکنندهها و مجریان تلویزیونی برای ساختن برنامهای مخاطبپسند و سرگرمکننده، به بنبست کشیده شود. این بنبست در سالهای اخیر کار را به سمت و سویی کشانده که تهیهکنندهها مجبورند بعضا دست به کارهای غیرمتعارفی بزنند و برای آنکه گوی رقابت را از یک برنامه خاص بربایند، به سراغ شیوههای نامرسوم بروند. این موضوع دیگر بر کسی پوشیده نیست که برنامههای تلویزیونی اگر میخواهند چهرهای سرشناس از دنیای هنر یا ورزش داشته باشند، باید سر کیسه را شل کنند و به میهمان مدنظر، رقمی را برای انجام مصاحبه یا حضور در استودیو بپردازند؛ اما امسال با توجه به آنکه رقابت شدیدتری بین شبکههای مختلف درگرفته، به نظر میرسد این ارقام هم نجومیتر شده و هر برنامهای مجبور شده برای ربودن میهمان محبوبتر، پول بیشتری را پیشنهاد کند!