گروه
تلویزیون و سینما – تاریخچهٔ فناوری تلویزیون میتواند به
دو بخش تقسیم شود: پیشرفتهایی که به اصول و قواعد الکترونیکی و مکانیکی وابسته
هستند؛ و دیگر پیشرفتهایی که صرفاً وابسته به اصول الکترونیکی هستند. در دومین
مورد، که در تمامی تلویزیونهای مدرن بهکار رفته شده، نیز نمیتوان دیدگاههای
مربوط به سیستمهای مکانیکی و اختراعات آن را نادیده گرفت. کلمهٔ «تلویزیون» یک
لغت ترکیبی است که از زبانهای لاتین و یونانی برگرفته شدهاست. لغت tele در زبان یونانی بهمعنی «دور» و کلمهٔ vision در لاتین بهمعنای «دید» است. این لغت اغلب بهطور مختصر بهشکل TV نوشته میشود.
به
گزارش بولتن نیوز، نهاد (ماهیت) اصلی سیستم تلویزیونی کنونی، از کشف قابلیت
نوررسانی سلنیوم به وسیله «ویلوجی بای اسمیت» در سال ۱۸۷۳ و اختراع یک دیسک اسکن
به وسیله پاول گاتلیب نیپکو در سال ۱۸۸۴ میلادی شکل گرفت. نیپکو یک دانش آموز
آلمانی در سال ۱۸۸۴ نخستین سیستم تلویزیونی الکترومکانیکی را اختراع کرد. طرح
چهارچوب شکل نیپکو، به عنوان نخستین تلویزیون مطرح شد. «کنستانتین پرسکی» لغت
تلویزیون را در مقالهای در «کنگره بینالمللی الکتریسته» در نمایشگاه بینالمللی
جهان در پاریس در ۲۵ اوت ۱۹۰۰ مطرح کرد. مقاله پرسکی فناوریهای موجود در بخش
الکترومکانیکی را مورد بررسی قرار داد.