به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، در نظام جمهوری اسلامی با اذعان به این امر که حاکم علی الاطلاق خداست و رهبر و ولی فقیه، با واسطه از جانب خداوند، حاکم بر جامعه اسلامی است، انتخاب حاکم و رهبری جامعه طبق اصل یکصد و هفتم قانون اساسی بر عهده مجلس خبرگان رهبری است.
انتخاب رهبرى در ایران به صورت دو مرحله اى است؛ مردم در مرحله اول، به خبرگان مورد اعتماد خود رأى مى دهند و در مرحله دوم، نمایندگان مردم، از فقهاى واجد شرایط، بهترین آنان را براى رهبرى انتخاب مى نمایند.
این شیوه، معقول ترین راه براى تعیین رهبر است؛ زیرا در بسیارى از نظامهاى مبتنى بر انتخابات، براى دستیابى به بالاترین مقام اجرایى کشور، اگر داوطلبان از نظر«سن»، «تابعیتِ» آن کشور و «اقامتِ» در آن، واجد شرایط باشند، مىتوانند خود را کاندیداى ریاست کنند؛ و این شرایط به سهولت، براى مجریان انتخابات قابل تشخیص است، ولى در نظام اسلامى، رهبرى نظام باید از صلاحیت بالاى علمى و شایستگى اخلاقى و قدرتِ مدیریّت برخوردار باشد. همانگونه که براى گزینش مهندس متبحر یا پزشک حاذق، نمى توان به رأى عمومى اکتفاء نمود و باید به متخصصین آن امر رجوع شود، در گزینشِ «فقیه عادل و با تقوا، آگاه به زمان، شجاع، مدیر و مدبّر» نیز باید با مراجعه به خبرگان، برترین فرد از واجدین شرایط را شناسایى نمود.