رویکردها و لفاظیهای کشورهای غربی در سالهای اخیر، پرده از نوستالژی استعماری غربیها بر میدارد؛ آنها در تلاش هماهنگی برای احیای گذشته استعماری و ایجاد نظمی عمل میکنند.
به گزارش الجزیره، برای سالهای متمادی، «نظم مبتنی بر قوانین» جهانی بهعنوان یک سیستم خوشخیم از حکومت جهانی که توسط غرب ایجاد شده است، ارائه میشد؛ درست است که ریشههای آن به دنیای استعماری برمیگشت و بسیاری از سیستمهای آن منعکسکننده نابرابریهای نژادی استعماری بودند، اما بهعنوان منادی رفاه و نظم جهانی به جهانیان فروخته میشد؛ در چنین نظمی، غرب به طرز جادویی از یک شرور استعماری به یک ناجی تبدیل شده بود.
برای بسیاری از کشورهای جنوب جهان، این دوران بسیار متفاوت به نظر میرسید؛ این دوران بهعنوان نسلکشی، غارت و آوارگی تجربه شد؛ در سراسر آفریقا، آسیا و کارائیب، دولتهای استعماری سیستمها و صنایع محلی را مختل و سرکوب کردند، اقتصادهای مبتنی بر محصولات نقدی را که در برابر شوکهای قیمت جهانی آسیبپذیر بودند، مهندسی کردند و اقتدار سیاسی را برای اولویت دادن به کنترل امپراتوری از نو ترسیم کردند.