یکی از افتخارات سینمای ایران در چند دهه گذشته پرداختن به سینمای کودک و نوجوان بوده است. در دهههای ۷۰ و ۸۰ اوج این شکوفایی رقم خورد و فیلمهای زیادی در حوزه کودک و نوجوان تولید شدند، اما هر چه گذشت، تعداد فیلمهای سینمایی در این حوزه کمتر و کمتر شد تا اینکه سینمای کودک و نوجوان امروز به یکی از نقاط ضعف و دارای کمبود سینمای ایران تبدیل شود.
جوان آنلاین: روانشناسان از یک سو نوجوانی را دوران سرگردانی و کشف و از سوی دیگر دوران طرح پرسش درباره استقلال و هویتشان دانستهاند. در این دوران، نوجوان کودکی را پشت سر گذاشته، اما هنوز به طور کامل وارد دنیای بزرگسالی نشده و با چالشهای زیادی درگیر است، همچنین در این سن و سال نوجوان بیش از هر زمان دیگری نگاهش به سمت همسالان خودش است.
رؤیای خوش گذشته
یکی از افتخارات سینمای ایران در چند دهه گذشته پرداختن به سینمای کودک و نوجوان بوده است. در دهههای ۷۰ و ۸۰ اوج این شکوفایی رقم خورد و فیلمهای زیادی در حوزه کودک و نوجوان تولید شدند، اما هر چه گذشت، تعداد فیلمهای سینمایی در این حوزه کمتر و کمتر شد تا اینکه سینمای کودک و نوجوان امروز به یکی از نقاط ضعف و دارای کمبود سینمای ایران تبدیل شود. در حال حاضر فیلمسازانی که تمایل به ساخت فیلم در حوزه کودک و نوجوان دارند، به سختی به تعداد انگشتهای یک دست برسند و فیلمسازان باسابقه در این حوزه، خود را کنار کشیدهاند و تمایلی به ساخت اثر ندارند. برخی از فیلمسازان فعال در این حوزه اغلب از این فضای کودک و نوجوان به ویژه نوجوانان دور هستند و آثارشان مخاطب را برای به تماشا نشستن درگیر و ترغیب نمیکند. مشکل اصلی این فیلمسازان عدمشناخت عمیق گروه سنی نوجوان است و همین امر موجب شده است آثاری که ساخته میشوند همچنان متعلق به دهههای ۶۰ و ۷۰ باشند.
پرکردن جای خالی