گروه فرهنگی: اینکه مردم و حاکمیت نسبت به یکدیگر حق و حقوقی دارند امری بدیهی و از اصول اولیه زندگی اجتماعی – سیاسی انسان و دولت – ملت های برآمده از کنفرانس صلح وستفالی است. اگر چه ممکن است در این رابطه متقابلِ متعامل میان دولت با ملت و عکس آن، قصوری از سوی هر کدام از آنها اتفاق بیافتد و رضایت طرف دیگر را تحصیل نشود، اما آنچه در این باره مهم است کنش و واکنش های موجود از سوی دو طرف در این باره است.

به گزارش بولتن نیوز، واقعیت این است که عدم تبادل و فقدان تضارب آرا موجبات شکاف و جدایی میان دولت با ملت و ملت با دولت را شکل می دهد؛ وقوع این شرایط در روابط میان آنها بسترهای نارضایتی را فراهم می آورد. با این حال کنش گری های مدنی برای حصول به مطالبات از مجاری قانونی موضوعی است که با حقوق شهروندی مرتبط است. اما کشاندن نارضایتی به سمت اعتراضات افسار گسیخته و آشوب در جهت اقدامات بی ثبات ساز، امری است که نه تنها از سوی دولت ها مورد قبول قرار نخواهد گرفت بلکه تلاش می شود با ابزاری قهری کنترل و برچیده شود.
