تلاشها برای بازگشت ظریف
همین رویه نیز موجب شده تا تلاشها ثمر دهد و امروز مسعود پزشکیان در قامت رئیسجمهور کرسینشین پاستور شود. با این حال از آنجا که از ابتدا نوع رویکردها، اظهارات و مواضع رئیسجمهور و اطرافیانش مشخص بود جامعه نیز بر این باور پیش رفت که قرار است دولتی از کارشناسان، نخبگان و آنهاییکه نگاهشان منطبق بر نگاه جامعه است روی کار آیند تا امور را به نحو احسن در حوزههای مختلف به پیش ببرند. در همین راستا نیز تا قبل از اعلام رسمی اعضای کابینه لیستهای متعدد و بسیاری در فضای رسانهای و مجازی منتشر شد، اما همگان منتظر بودند تا از لیست اصلی رونمایی شود و وقتی که فهرست اصلی وزرای پیشنهادی منتشر و اعلام شد جامعه و سیاسیون بهویژه اصلاحطلبان در نوعی بهت و حیرت فرو رفتند که آیا این کابینه وفاق ملی پزشکیان است یا دولت ائتلافی و شرکت سهامی که همه جریانات در آن عضو هستند و سهم دارند. همین امر نیز باب انتقادات به وزرای پیشنهادی معرفی شده از سوی رئیسجمهور به مجلس را باز کرد که بیش از همه سویه انتقادات به سمت وزرای پیشنهادی کشور، آموزش و پرورش و ورزش بود. از طرفی دیگر اینکه چرا از میان نزدیک به هزار نفر از افرادی که در کارگروههای مختلف و شورای راهبری بررسی شدند فقط 10 نفر برای وزارت انتخاب شدند که تازه از همان 10 نفر نیز 3 نفر گزینههای اول بودند. مساله دیگر نیز جوانگرایی بود که گرچه پزشکیان شعارش را داد، اما در عمل کابینهای با میانگین سنی قریب به 60 سال را مشاهده کردیم. مساله استفاده از ظرفیت اقوام و اقلیتها نیز مثل همیشه در لفظ آمد و به عمل نرسید. لذا مجموع این مسائل باعث شد تا انتقاداتی به پزشکیان و کابینهاش وارد شود. هر چند که برخی نیز بر این باورند که باید دست نگه داشت و دید کابینه معرفی شده در عمل چگونه اهداف و برنامههای رئیس جمهو را محقق خواهد کرد.