اقتصاد ۲۴، سعید شمس: «بررسی روند نقدینگی از ابتدای فعالیت دولت سیزدهم تا پایان تیر ماه امسال نشان میدهد، تقریبا ۱۳۲۹ هزار میلیارد تومان به حجم نقدینگی افزوده شده است.» این خبر مویدِ خودنمایی جدی بحران در اقتصاد کشور و نشانهای از ساختار معیوب مدیریت اقتصادی است.
سوال این است، مهار رشد نقدینگی توجه به چه الزامهایی را میطلبد که دولت در امر مهمِ مهار نقدینگی ناکام مانده است؟ اساساً سوءمدیریت دولتی تنها مسبب این وضعیت نگران کننده است یا عامل و عوامل دیگری اجازه کنترل نقدینگی را از دست اندرکاران سلب میکند؟
بهمن آرمان در گفتگو با اقتصاد ۲۴ در این رابطه اظهار داشت: افزایش بی سابقه نقدیندگی موضوعی نیست که بتوان از کنارش به سادگی گذشت چرا که این موضوع نقطه شروعی برای بحرانهای عدیده دیگر به شمار میرود. مشکل اصلی چیزی جز این نیست که دولت بدهی هایش را عمدتاً متأثر از شرایط سیاسی میبیند و اکثراً هم گناه نابسامانیهای داخلی را به تحریمها و ضعف در سیاست گذاریها مرتبط میداند.
وی افزود: در واقع دولتیها زیر بار ضعف مدیریت نمیروند. مشکل این است که با اینکه اقتصاد «دو ضرب در دو، مساوی چهار» است، آقایان راه حلهای مشکلات اقتصادی را نمیبینند و به همین دلیل روز به روز گرههای اقتصادی کورتر میشوند. به عنوان مثال در اوج هیاهوی رسانهای روسیه و چین برای فرایند دلارزدایی در اقتصاد جهانی، رسماً اعلام شد آمریکا به تورم ۴ رسیده است؛ بنابراین برای حل مسائل راه کار وجود دارد و فقط کافی است کمی تدبیر و واقع بینی داشته باشیم که در ایران این «مهم»ها وجود خارجی ندارند.