تفسیر هستی شناختی شر و مدل هنجاری ارتباط انسان با شرور در سبک زندگی مومنانه بر اساس دعای شریف ماه صفر

حوزه/ دعای ماه صفر دعایی است آموزنده و سرشار از خداشناسی، هستی‌شناسی و انسان‌شناسی؛ دعایی که الگویی کامل از بینش و رفتار در یکی از حوزه‌های مهم سبک زندگی، یعنی مدیریت تلخی‌ها و ناکامی‌ها و مواجهه با شرور، است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که دعای ماه صفر از انسجامی ساختاری میان بینش و کنش برخوردار است.

چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۰:۳۳

تفسیر هستی شناختی شر و مدل هنجاری ارتباط انسان با شرور در سبک زندگی مومنانه بر اساس دعای شریف ماه صفر

تفسیر هستی شناختی شر و مدل هنجاری ارتباط انسان با شرور در سبک زندگی مومنانه بر اساس دعای شریف ماه صفر

حوزه/ دعای ماه صفر دعایی است آموزنده و سرشار از خداشناسی، هستی‌شناسی و انسان‌شناسی؛ دعایی که الگویی کامل از بینش و رفتار در یکی از حوزه‌های مهم سبک زندگی، یعنی مدیریت تلخی‌ها و ناکامی‌ها و مواجهه با شرور، است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که دعای ماه صفر از انسجامی ساختاری میان بینش و کنش برخوردار است.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت الاسلام والمسلمین مصطفی همدانی از محققین و پژوهشگران حوزه علمیه قم در مقاله ای بر نحوست ماه صفر و وظایف مومنان در این ماه بر اساس نگاه توحیدی دعای «یا شدید القوی…» به هستی، انسان و خیر و شر پرداخته است که در ادامه می خوانید:

 

اشاره:

[۱] . قمر: ۱۹

[۲] . زاد المعاد – مفتاح الجنان / ۲۴۷.

[۳] . وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنی‏ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذینَ یُلْحِدُونَ فی‏ أَسْمائِهِ سَیُجْزَوْنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ : و برای خدا، نامهای نیک است خدا را به آن (نامها) بخوانید! و کسانی را که در اسماء خدا تحریف می‏کنند (و بر غیر او می‏نهند، و شریک برایش قائل می‏شوند)، رها سازید! آنها بزودی جزای اعمالی را که انجام می‏دادند، می‏بینند! (اعراف: ۱۸۰)

[۴]. نهج البلاغه، خطبه ۱۱۳، ص ۱۶۷.

[۵] . عَنِ ابْنِ مُسْکَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: نَحْنُ أَصْلُ کُلِّ خَیْرٍ وَ مِنْ فُرُوعِنَا کُلُّ بِرٍّ فَمِنَ الْبِرِّ التَّوْحِیدُ وَ الصَّلَاةُ وَ الصِّیَامُ وَ کَظْمُ الْغَیْظِ وَ الْعَفْوُ عَنِ الْمُسِیءِ وَ رَحْمَةُ الْفَقِیرِ وَ تَعَهُّدُ الْجَارِ وَ الْإِقْرَارُ بِالْفَضْلِ لِأَهْلِهِ وَ عَدُوُّنَا أَصْلُ کُلِّ شَرٍّ وَ مِنْ فُرُوعِهِمْ کُلُّ قَبِیحٍ وَ فَاحِشَةٍ فَمِنْهُمُ الْکَذِبُ وَ الْبُخْلُ وَ النَّمِیمَةُ وَ الْقَطِیعَةُ وَ أَکْلُ الرِّبَا وَ أَکْلُ مَالِ الْیَتِیمِ بِغَیْرِ حَقِّهِ وَ تَعَدِّی الْحُدُودِ الَّتِی أَمَرَ اللَّهُ وَ رُکُوبُ الْفَوَاحِشِ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ* وَ الزِّنَا وَ السَّرِقَةُ وَ کُلُّ مَا وَافَقَ ذَلِکَ مِنَ الْقَبِیحِ فَکَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ مَعَنَا وَ هُوَ مُتَعَلِّقٌ بِفُرُوعِ غَیْرِنَا. (کافی،  ۸، ص ۲۴۲ – ۲۴۳).

[۶] . الْخَیْرُ مِنْهُ‏ مَأْمُولٌ‏ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُون‏ (الخصال، ج ۲، ص ۴۳۳).

[۷] . مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏۲، ص: ۸۴۴.

[۸] . مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج‏۲، ص: ۴۷۴.

[۹] . الإقبال بالأعمال الحسنة، ج‏۲، ص ۳۴۵.

[۱۰] . لسان العرب، ج‏۱۳، ص: ۴۶۷

[۱۱] . لسان العرب، ج‏۲، ص۴۷۱

[۱۲] . جامع الاخبار، ص ۵۷.

[۱۳] . عَنْ سُفْیَانَ بْنِ عُیَیْنَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ‏ حُسْنُ الظَّنِّ بِاللَّهِ أَنْ لَا تَرْجُوَ إِلَّا اللَّهَ وَ لَا تَخَافَ إِلَّا ذَنْبَکَ‏.(الکافی، / ج‏۲ / ۷۲ .

منبع  : خبرگزاری حوزه

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *