در دنیای فشن، منظور از استایل معمولاً “استایل شخصی” است؛ به معنی روش و سبکی که هر فرد برای اظهار و بیان فردیت خود از طریق لباس، اکسسوری، مدل مو و نحوه ی ترکیب اجزای پوشش خود انتخاب می کند.
و اما فشن. در واقع، به یک استایل غالب در یک فرهنگ معین در یک زمان خاص، فشن گفته می شود. به بیان ساده تر، فشن متشکل از استایل های جدیدی است که در یک بازه ی زمانی (مثلا پاییز و زمستان 2020) پرطرفدار شده اند و توسط گروهی از مردم یک منطقه (به گستردگی یک دانشکده تا یک قاره)، دنبال می شوند. هرچه این استایل ها محبوب تر باشند، مدت بیشتری روی خط فشن باقی می مانند و فرش قرمزها را از آن خود می کنند.
استایل می گوید: “من خاص هستم و شیوه ی خودم را برای خوش پوش بودن دارم.”
فشن می گوید: “من هم مثل آن ها خوش پوش هستم.”
2. موقتی یا جاودانه بودن: استایل همیشگی است و زمان مشخصی ندارد؛ در حالی که فشن وابسته به زمان محدود و گاها حتی مکان محدود است. شخصی که به فشن وفادار است، از آخرین مدها پیروی می کند و لباس های جدید برندها را می پوشد که این لباس ها احتمالا در فصل بعدی، از مد افتاده هستند؛ اما کسی که خوش استایل است، چه از روند فشن پیروی کند چه نکند، همیشه به زیبا پوشیدن وفادار می ماند. استایل شخصی به جای جذب ساده و کورکورانه ی ترندها، ایجاد خلاقیت و احساس از خود است که هیچگاه کهنه و تکراری به نظر نمی رسد.