سه شنبه 9 تير 1394 15:02 ساعت
شب آخر کسی که درس نخواند دیگر کتاب خواندن و اینها چاره نیست؛ یک راه دیگری باید پیدا کند. کسی که در ماه رمضان کار نکرده از قبل از ماه رمضان آماده نشده شب قدر را از دست داده سحرها را از دست داده فقط امروز باید بنشیند خدا را حمد کند، استغفار کند، گریه کند و اشک بریزد خدا ببینید مصیبت زده است زیر بالش را میگیرد می گوید: بلند شو بنده من در مهمانی من زمین خوردی من خودم هوایت را دارم.
گروه معارف – رجانیوز: این آخریها دیگر چشمهایمان به آسمان دوخته شده بود، با اشتیاق منتظر آمدنش بودیم تا رود پرتلاطم نفس را به ساحل آرامشش برسانیم. خسته از روزمرگیها و تنشهای همیشگی زندگی این روزهایمان بودیم. دلمان تنگ نواهای دلنشین نیایش با محبوب شده بود. نوای شورانگیز “اللهم رب شهر رمضان” در تمام وجودمان میپیچید…
بالاخره آمد آنکه منتظرش بودیم. مسافر کریممان از سفر یکسالهی خود بازگشت تا بار دیگر در سحرگاهان به یاد ماندنیاش زمزمه کنیم نوای “اللهم انی اسألک من بهائک بأبهاه و کل بهائک بهی” دعای سحر را و روزهای حالا گرم شدهاش تمرین تقوایمان باشد و لحظهی افطارش یادآور حس خوب دوستی با محبوب…