امید یوسفیان
نتایج هفتههای اخیر تراکتور این تیم را از صدر جدول دور کرده است.
تراکتور این فصل دو چهره متفاوت دارد؛ یک تیم مقتدر که در لیگ نخبگان خیلی زود صعودش را قطعی کرد و نشان داد برای رقابت در سطح قاره آماده است، و تیمی دیگر که در لیگ برتر ایران انگار انگیزهای برای جنگیدن ندارد. نتایج اخیر در لیگ، کاملاً در تضاد با تصویر تراکتور در آسیاست؛ جایی که تیم با انرژی، سرعت و برنامهریزی مشخص بازی میکند، اما در لیگ شبیه تیمی دیده میشود که تمرکز و هدفش را از دست داده است. تراکتور حالا شبیه نسخهای خسته و بیانگیزه از خودش است؛ تیمی که انگار اولویتهایش تغییر کرده و تمام انرژیاش را برای آسیا ذخیره کرده است.
این تفاوت نه فقط در شکل و کیفیت بازی که در آمار هم خودش را به وضوح نشان میدهد. تراکتور در ۵ هفته آخر لیگ چهار بار بدون گل متوقف شده و حالا کاملاً از کورس قهرمانی دور شده است. فصل گذشته تیم قهرمان اسکوچیچ در پایان نیمفصل ۳۲ امتیاز داشت اما اکنون با ۹ امتیاز کمتر در رده چهارم قرار گرفته، با ۶ گل زده کمتر، یک گل خورده بیشتر، تعداد بردهای نصف و تعداد تساویها چهار برابر! این حجم افت باعث شده حتی هواداران هم احساس کنند تیمشان بیشتر از اینکه برای لیگ بجنگد، زور و انرژی خود را برای رقابتهای آسیایی ذخیره کرده است.