فرآیند: دندانپزشک، پوسیدگی را برداشته و مواد را مستقیماً درون حفره دندان قرار داده و با نور مخصوص سخت میکند.
محدودیت در ترمیم های بزرگ: در ترمیمهای گسترده، پدیده انقباض پلیمریزاسیون در کامپوزیت میتواند باعث ایجاد شکاف های میکروسکوپی در مرز ترمیم و دندان شود. این شکافها محل تجمع باکتریها شده و ریسک پوسیدگی ثانویه را افزایش میدهد. همچنین، فیلینگهای بزرگ نمیتوانند دیواره های نازک شده دندان را در برابر نیروهای جویدن به خوبی پشتیبانی کنند.
ویژگی
پرکردگی معمولی (فیلینگ)
اینله (Inlay)
انله (Onlay)
محل ساخت
مستقیماً در دهان
لابراتوار (غیرمستقیم)
لابراتوار (غیرمستقیم)
پوشش کاسپ
خیر
خیر (فقط داخل)
بله (پوشش حمایتی)
هدف اصلی
پر کردن حفره
پر کردن دقیق حفره بزرگ
پر کردن و تقویت دندان
طول عمر تخمینی
۵ تا ۱۰ سال
۲۰ تا ۳۰ سال
۲۰ تا ۳۰ سال
جلسه اول (آمادهسازی و اسکن): بافت پوسیده با دقت حذف میشود. سپس با استفاده از اسکنر داخل دهانی، یک مدل سهبعدی دقیق از حفره دندان تهیه شده و برای ساخت قطعه سفارشی به لابراتوار ارسال میگردد. یک ترمیم موقت روی دندان قرار داده میشود.
جلسه دوم (نصب و باندینگ دائمی): دندانپزشک، ترمیم ساخته شده را از نظر انطباق و رنگ بررسی میکند. سپس با استفاده از رزین باندینگ تخصصی، قطعه را به دندان متصل میکند. پس از سفت شدن چسب، سطح جونده تنظیم میشود تا فشار جویدن به طور صحیح توزیع گردد.