به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، بحث نابودی اسرائیل و شمارش معکوس برای آن، خلاف تصور عدهای منحصر به این نیست که ایران و جبهه مقاومت آنقدر موشک بر سر رژیم صهیونیستی و سرانش بکوبند تا همه ستادها و فرماندهانش نابود شوند. اسرائیل در نهایت توسط خود غاصبان نابود شده و دوباره تبدیل به فلسطینی میشود که روزی بود.
بهدلیل همینتصویر خالیشدن اسرائیل از غاصبان که برای صهیونیستها وحشتناک است، بحث «مهاجرت معکوس» یهودیان به کشورهای واقعی خودشان، همیشه سانسور شده و آمار واقعیاش توسط اسرائیلیها بیرون نیامده است اما در دورههای مختلفی که از ۱۹۴۸ (روز نکبت و اعلام تشکیل اسرائیل) میگذرد، روند مهاجرت معکوس یهودیان کم و زیاد شده و فراز و فرود داشته است.
مهاجرت معکوس، برای صهیونیستها دردناک و سوزناک است و بیانگر هماننابودی است که تا چندی دیگر فرا میرسد. رسانههای اسرائیل هم از شکاف عمیقی که در ارتش و همچنین در فضای اجتماعی اسرائیل به وجود آمده میگویند.
اما بحث مهم، واقعیت انکارنشدنی مهاجرت معکوس یهودیان از فلسطین و بازگشت به کشورهای خودشان نیست. بلکه مساله، علت پیروزی نهایی ایران در جنگی است که ثمره و میوه غاییاش، نابودی رژیم صهیونیستی است. اینعلت را هم اک و عقیده از چیزی نمیترسند ولی طرف مقابلشان بهواسطه داشتن چیزهایی زیادی که میترسد از دستشان بدهد، ترسو است. ایرانیها فقط نگران از دست دادن خاک خود و افتادنش به دست اجنبی هستند و چون ایننگرانی را دارند مردانه و با انگیزه میجنگند. اما طرف مقابل چون در خاک خود نمیجنگد و در سنگری موقتی پناه گرفته، میتواند عقبنشینی کند؛ مفهومی که برای ایرانیها معنا ندارد.
ما در کشور خودمان هستیم و با دشمنمان میجنگیم، اما دشمن در سایه مقاومت ما در حال تخلیه سنگری است که روزی در یککشور دیگر بنا کرده است.
ما برای چیزی میجنگیم که اعتقاد داریم ارزشش را دارد برایش کشته شویم. دشمنمان هم برای چیزی میجنگد که بهطور خلاصه استعمار نامیده میشود.
ما مثل هم نیستیم!
صادق وفایی