۱۴۰۴/۱۰/۲۱ ۱۳:۲۷
پرسش:
چگونه میتوان اعتراض را از اغتشاش و معترض را از اغتشاشگر تشخیص داد؟
پاسخ:
در روزهای اخیر، شاهد برخی اعتراضات و اغتشاشات در کشور بودیم. اعتراض برخی از بازاریان در تهران، که به صورت مسالمتآمیز برگزار و به با دیدار نمایندگان آنان با دولت انجامید، آغاز ماجرا بود. در ادامه برخی در برخی از نقاط کشور نیز شاهد اعتراضات مسالمتآمیز مردم به تورم و نوسانات ارزی بودیم که دولت ضمن همراهی با مردم، برخی چارهاندیشیها را برای حل نسبی مشکلات مردم انجام داد. در این میان، هم در آغاز این حوادث و هم در چند روزه اخیر، عدهای اخلالگر و خرابکار، از این اعتراضات سوء استفاده کرده و به جان و مال و امنیت مردم ایران تعرض کردند. نتیجه این آشوبها تخریب اموال عمومی و خصوصی در سطح وسیع، کشتار و زخمیکردن نظامیان و غیرنظامیان و اخلال در نظم عمومی و کسب و کار مردم بود. بسیاری از مردم میپرسند، چگونه میتوان اعتراض را از اغتشاش و معترض را از اغتشاشگر تشخیص داد؟
پاسخ آن است که اعتراض و اغتشاش از نظر ماهیت، ساختار، روش و هدف، متفاوت است و در ادامه این موارد تشریح میشود.
1. تفاوت ماهوی اعتراض و اغتشاش
ماهیت اعتراض، مردمی، مطالبهگری، مسالمتجویانه و اصلاحگرایانه است. معترضان معمولا گروهی از مردم هستند، که به یک روند اقتصادی، اجتماعی و یا سیاسی اعتراض دارند، ناکارآمدی اقتصادی، مشکلات معیشتی، اختلالات اجتماعی و برخی مسائل سیاسی موضوع اصلی اعتراض است و مردم بصورت خودجوش یا با دعوت گروهها و احزاب قانونی برای اصلاح این مشکلات، اعتراض خود را به گوش دولتمردان میرسانند. بنابراین اساسا اعتراض ماهیت قهرآمیز و خشونتبار ندارد و خاستگاه آن کاملا داخلی، مردمی و مبتنی بر روند مردمسالاری است. در نقطه مقابل اغتشاش ماهیتی کاملا ضدمردمی، ضداجتماعی، خشونتبار و تخریبگرایانه دارد. اغتشاشگران عمدتا گروههای ضد مردمی و ضداجتماعی هستند که بدنه اصلی آنان را مجرمان سابقهدار، اراذل و اوباش و یا عدهای از افراد ناآگاه هیجانی تشکیل میدهند. آنان هیچگونه مطالبه مسالمتجویانهای ندارند و غالبا بصورت کاملا کور و صرفا به منظور خرابکاری، ایجاد وحشت عمومی و اختلال در نظم و امنیت عمومی به آشوبگری میپردازند. خاستگاه اغتشاشگران عمدتا خارجی است. دشمنان ملت، برای این گروهها برنامهریزی میکنند، به آنان امکانات میدهند و مسیر حرکت آنان را ترسیم مینمایند.