19 تیر 1402 – 06:28
پژوهشگران میگویند یکی از ژنهای خاص نئاندرتالها پس از وارد شدن به بدن موشها بر رشد آنها تأثیر گذاشته و منجر به سرهای بزرگتر، دندههای پیچ خورده و ستون فقرات کوتاه در آنها شده است.
به گزارش سیتنا، دانشمندان از فناوری ویرایش ژن انقلابی کریسپر(CRISPR) برای وارد کردن کد ژنتیکی باستانی در موشها استفاده کردهاند و ویژگیهای فیزیکی خویشاوندان منقرض شده ما، یعنی نئاندرتالها و دنیسوواها را روشن کردهاند.
یافتههای این پژوهش نشان میدهد که ژنی به نام GLI۳ که توسط نئاندرتالها و دنیسوواها حمل میشده، نقش مهمی در شکلدهی ساختار بدن منحصربهفرد آنها داشته است.
ژن GLI۳ که مسئول رشد جنینی در انسان مدرن است، با ناهنجاریهای فیزیکی مانند پلیداکتیلی(رشد انگشت یا انگشتان اضافی) و تغییر شکل جمجمه مرتبط است.
جالب توجه است که در حالی که نئاندرتالها و دنیسوواها نسخه کمی متفاوت از ژن GLI۳ را حمل میکردهاند، هیچ یک از این گونهها آمار غیرعادی یا نقایص جمجمهای تهدیدکننده حیات را نشانند، وضعیتی که مطالعات اخیر نشان داده است که نئاندرتالها ممکن است به همراه ماکروسفالی یا بزرگ شدن اندازه سر مستعد ابتلا به آن بوده باشند.
این یافتهها نشان میدهد که نسخه باستانی ژن GLI۳ که توسط نئاندرتالها و دنیسوواها حمل میشود، ممکن است نقش مهمی در شکلدهی ساختار سر و بدن متمایز آنها داشته باشد. دانشمندان درگیر در این مطالعه پیشنهاد میکنند که این ویژگیها با سبک زندگی پیشبینیشده نئاندرتالها مرتبط است و اشاره میکنند که این ژن باستانی ویژگیهای مفیدی را برای خویشاوندان منقرض شدهمان ارائه داده است.
لازم به ذکر است که این مطالعه در حال حاضر در انتظار بررسی همتاست و انتظار میرود پس از انتشار این یافتهها تحقیقات بیشتری را در مورد دنیای شگفت انگیز تکامل انسان شعلهور کند و بینشهای ارزشمندی را در مورد ویژگیهای ژنتیکی و فیزیکی ما ارائه دهد که ما را به آنچه امروز هستیم، رسانده است.
انتهای پیام