اقتصاد۲۴- لایحه رتبهبندی معلمان پس از ۱۰ سال کش و قوس فراوان اواخر اسفندماه ۱۳۹۹ از سوی دولت وقت به مجلس ارسال و کلیات آن خردادماه سال ۱۴۰۰ به تصویب رسید، اما به دلیل تغییرات قابل توجه لایحه از سوی نمایندگان مجلس و عدم تامین بار مالی آن، ماهها در مجلس معطل ماند و یک مرتبه نیز از سوی شورای نگهبان رد و دوباره به مجلس بازگشت.
با انجام اصلاحات، اینبار رتبهبندی از سوی شورای نگهبان مورد موافقت قرار گرفت و در ۱۶ اسفندماه سال ۱۴۰۰ از سوی رئیس مجلس جهت اجرا به دولت و ۲۳ اسفندماه از سوی رئیس جمهور به وزارت آموزش و پرورش، سازمان برنامه و بودجه و سازمان اداری و استخدامی کشور ابلاغ شد.
بر این اساس دولت مکلف شد ظرف مدت یک ماه از ابلاغ قانون، آییننامه اجرایی را تدوین و به تصویب هیئت وزیران برساند که به علت آنچه معاون سازمان امور اداری و استخدامی وقت، آن را دغدغه برای حفظ کیفیت آیین نامه اجرایی خوانده بود، تا ۱۲ تیر ماه ۱۴۰۱ به طول انجامید و در نهایت چند روز بعد از سوی “محمد مخبر” معاون اول رئیسجمهور جهت اجرا، ابلاغ شد.
نهایتا تصویب آیین نامه رتبهبندی که با فراز و فرود و نقدهایی مواجه و ایراداتی به آن در هیئت تطبیق مجلس وارد و اصلاح شده بود، بالاخره مرداد ۱۴۰۱ آیین نامه اصلاحیاش ابلاغ شد.
رتبهبندی معلمان که در ابتدای امر هدفش ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت خوانده شد در واقع اهدافی دیگری از جمله ارتقای صلاحیت معلمی و همچنین اصلاح نظام پرداخت را دنبال میکرد که به دلیل تنگنای مالی در ابتدای دولت سیزدهم اجرا نشد، اما سرانجام به مرحله اجرا رسید؛ به طوریکه با آغاز به کار سامانه رتبهبندی، امید معلمان برای احقاق حقشان پر رنگتر شد تا آنکه اعلام شد برای جلوگیری از تاخیر پیش آمده و پاسخ به انتظارات فرهنگیان و تا زمان مشخص شدن رتبهها، بخشی از مطالبات تا پایان مردادماه ۱۴۰۱ پرداخت میشود؛ وعدهای که دولت سیزدهم آن را از ۳۱ مرداد ماه سال گذشته با آغاز واریز علیالحساب بخشی از مطالبات معوق، اجرایی کرد.
هرچند باید یادآور شد که بدلیل آنکه تاریخ اجرای رتبهبندی از ۳۱ شهریور ۱۴۰۰ تعیین شده بود، دولت همزمان با یکساله شدن معوقات رتبهبندی، تنها بخشی از آن را پرداخت کرد.
در حالی که مقرر شد احکام معلمان از ۳۱ شهریورماه ۱۴۰۱ صادر شود، یکی از موضوعاتی که در آن زمان بسیار داغ و فراگیر بود، بحث مشمولان رتبهبندی و طبقهبندی مشاغل آموزشی، تربیتی و کارکنان کادر اداری و همچنین گروههای خارج از دایره رتبهبندی بود. همچنین از جمله انتقاداتی که آن زمان مطرح شد میتوان به عدم شمولیت معلمانی که کد تخصیصی نداشتند، ابهام در تشکیل کانونهای ارزیاب صلاحیت عمومی و تخصصی معلمان، شرط تداوم خدمت دوساله برای معلمانی که بازنشسته شده بودند، عدم شمولیت معلمان با دوسال خدمت، الزام به کسب امتیاز کف ۴۵۰ تا ۵۰۰ برای احراز رتبه آموزشیار معلمی و احتمال بروز مشکل در اعمال مدرک تحصیلی دوم فرهنگیان اشاره کرد.