آدمی گاهی نه برای دیدن، نه عکس گرفتن و نه حتی جمعآوری خاطرات برنامهریزی سفر را انجام نمیدهد. گاهی سفر میشود پناهی کوتاه از آنچه مدام تکرار میشود: زمان، شلوغی، اخبار، زنگ تلفن، لیست کارهای انجام نشده و زمانی که با سرعت نور میگذرد. در چنین لحظاتی، یک جاده فرعی میتواند حکم یک معجزه را داشته باشد.
از شرق تا غرب گیلان، هر گوشهاش انگار برای روحهای خسته پیامی دارد. اما در این روایت، از دو مقصد خاص خواهیم گفت؛ ماسال، پادشاهی در دل مه و آرامش و انزلی، بندری با صدای دریا و نفسهایی که عطر شور در خود دارند.
