فهیمه پناه آذر – علاوه بر تولید آثاری درباره پرتره شهیدان دیگر وقتش است که تاریخ معاصر ایران جلوی دوربین کارگردانان کاربلد و حرفه ای برود و کارگردانانی که از حمایت سازمانها و ارگانها برخوردارند، واقعیت را جلوی دوربین ببرند، چرا که جز واقعیت نمیتواند در دل تماشاگر آگاه امروز بنشیند. هر چند این نکته هم قابل توجه است که تاریخ معاصر را نمی توان به نفع مصادره کرد، تاریخی که حالا بخشی از زندگی مردم امروز ایران است.
در سالهای اخیر با گذشت بیش از 30 سال از پایان جنگ هشت ساله با همه افت و خیزها و راز و رمزهایش، یکی از سوژههای فیلمسازی درباره شهدای بزرگ جنگ است؛ شهدایی که در طول هشت سال جنگ تحمیلی حضور داشتند.
سازمانها و ارگانهای فرهنگی و هنری در چند سال اخیر تلاش کردند که بر پایه زندگی شخصی و دوران جنگ تحمیلی از این شخصیتها فیلم بسازند، گاهی همین فیلمها به دلیل اغراقها و… با شکست روبهرو میشوند و گاهی برخی از این فیلمها بهترین اثر در طول سال میشوند.