
آسمان بالای سر ما برخلاف تصور عموم، خلأ نیست. پرندگان، خفاشها و حشرات در لایههایی از ارتفاعات مختلف پرواز میکنند که مانند خطوط هوایی طبیعی عمل میکنند. این تقسیمبندی توسط فیزیک، شرایط جوی و رفتار سایر گونهها تعیین میشود. پژوهشگران اخیراً مدلی نو پیشنهاد کردهاند که بر اساس آن، میتوان به آسمان بهعنوان یک زیستگاه پویا و زنده نگریست، نه صرفاً فضایی خالی.
به گزارش مجله خبری نگار، این دیدگاه توضیح میدهد چرا یک گونه ممکن است در یک روز در چند صد فوتی سطح زمین پرواز کند، اما روز دیگر هزاران فوت بالاتر برود. شرایط جوی دائماً تغییر میکند، بنابراین تصمیمهای پروازی نیز باید تطبیقپذیر باشند.
