
اقتصاد۲۴- در سراسر جهان، رقابت برسر منابع انرژی و انتخاب خریدار و فروشنده از سمت بازیگران مبدأ و مقصد منابع طبیعی امری کاملاً شفاف است. در منطقه غرب آسیا با توجه به فراوانی منابع انرژی، دولتها کمتر به یکدیگر نیازمند میشوند و هر کدام به دنبال یافتن مشتری بهتر برای انرژی استخراج شده خود هستند. در همین راستا یکی از منابع ارزشمند انرژی، استخراج گاز طبیعی و انتقال آن به داخل و خارج از کشور میزبان است. فراوانی گاز طبیعی علاوه بر حضور در قاره آسیا و منطقه خاورمیانه (روسیه، جمهوری آذربایجان، ایران، قطر و ترکمنستان) در نیمه کره دیگر زمین یعنی در آمریکا استخراج میشود.
ایالات متحده اگرچه به نسبت کشورهای آسیایی دارای ذخایر گازی نیست، اما توانسته بزرگترین تولیدکننده گاز در جهان را به نام خود به ثبت برساند. استخراج و تولید فراوان، این توانایی را به مقامات آمریکایی عرضه کرده است تا آنان تنوع مشتریان خود را بالاتر ببرند. در همین رابطه ترکیه به عنوان یکی از کشورهای واردکننده گاز مایع یا «الانجی» در سال گذشته با کاهش خرید گاز از ایران و روسیه، بازیگر دیگری همچون آمریکا را در سبد خرید منابع گازی در کشورش جای دهد. این موضوع سبب نگرانی دولتمردان ایرانی برای فروش گاز به همسایه غربیشان شده است. با توجه به اهمیت مسئله گفته شده در ادامه این یادداشت سعی خواهیم کرد به ابعاد واردات گازی ترکیه از آمریکا و همچنین تحلیل وضعیت کنونی ایران بپردازیم.
در سال گذشته کاهش صادرات منابع گازی از ایران به ترکیه رقم ۳۹ درصدی را نشان میدهد. این میزان کاهش حاکی از پیدا شدن رقبای جدید برای ایران در حوزه فروش منابع گازی به ترکیه است. طی چند مرحله آمریکاییها توانستهاند میزان صادرات گازی خود به ترکیه را افزایش دهند و درحال حاضر جایگاه دوم بعد از روسیه، در بازار ترکیه به دست آورند. این موضوع نشاندهنده مستحکم شدن رابطه ترکیه با کشور ناتویی در ورای مرزهای سرزمین است.
