به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، امام حسن عسکری (ع) متولد ماه ربیعالاخر سال ۲۳۲ ق است. ولادت ایشان را در سال ۲۳۱ و ۲۳۳ ق هم نقل کردهاند اما تنها روایت موجود درباره روز تولد ایشان، هشتم ربیعالاخر است. حضرت در مدینه متولد شد و وقتی پدرش امام هادی (ع) توسط خلیفه عباسی به سامرا احضار شد، چهارسال و اندی داشت. امام عسکری (ع) شب هشتم ماه ربیعالاول سال ۲۶۰ ق به شهادت رسید و پیش از رسیدن اینحادثه، وقوع آن را اینگونه به مادر خود خبر داده بود: «سال ۲۶۰ مرا حرارتی در بر خواهد گرفت که از آن بیم دارم.»
با رسیدن ماه صفر سال ۲۶۰، مادر حضرت، مرتب جویای حال او بود تا اینکه دستور متعمد عباسی را درباره زندانیشدنش همراه با برادرش جعفر را در زندان علی بن حرین شنید. معتمد هرروز اخبار امام (ع) را از علی بن جرین جویا میشد و پس از آنکه مطمئن شد دو زندانی کاری جز عبادت ندارند، دستور آزادیشان را صادر کرد.
سعد بن عبدالله از احمد بن عبیدالله بن خاقان فرماندار وقت قم نقل کرده:
«وقتی امام عسکری (ع) بیمار شد، پادشاه خبرش را به پدرم داد و پدرم بلافاصله به دربار رفت و دیری نپایید همراه پنجتن از نوکران و افراد معتمد پادشاه، ازجمله نحریر به خا آیا بسیاری از اینسختگیریها که لوی و دیگر مورخین یهودی میگویند، ساخته و پرداخته خودشان و پوششی برای پیشرفت مخفیانهشان نبوده است؟
سوال مهم دیگر این است که چگونه میشود متوکل عباسی هرجایی که قصد دشمنی و مبارزه با اهلبیت و حتی نمادها و قبور آنها را دارد، از یهودیان بهعنوان مهره اصلی استفاده میکند؟ همانطور که ماموریت اصلی نابودی و تخریب مزار امام حسین (ع) را به یکیهودی بهنام دیزج سپرد و او هم با همکاری دیگر یهودیان بقعه مبارک امام حسین (ع) را تخریب کرد. اگر به تاریخنگاران یهودی اعتماد کنیم، باید ایندوگانه سختگیری علیه آنها و ماموریتهایشان برای مبارزه با جبهه حق را بپذیریم.