در گذشته سفر رفتن به آسانی امروز نبود و افراد بدون داشتن امکانات و ابزار حرفهای راهیِ سفر میشدند. سختی راه و مسیرهای طولانی باعث میشد که اغلب مردم در آن روزگار به شکل گروهی و به تعبیر قدیمی آن در قالب یک کاروان عازم سفر میشدند و زمان زیادی را برای رسیدن به آن طی میکردند. در میانههای مسیر برای استراحت، در مکانهایی به اصطلاح اتراق کرده و خستگی راه را از تنشان بیرون میکردند. به این مکانها کاروانسرا گفته میشد که در اکثر نقاط کشور وجود داشتند. یکی از معروفترین کاروانسراهای جنوب ایران، کاروانسرایی با نام «شفیعآباد» است.
به گزارش تسنیم، کاروانسرای شفیعآباد در استان کرمان، شهر شهداد و روستایی با نام شفیعآباد واقع شده که قدمتش به دوره قاجاریه برمیگردد، به علت محل قرارگیری آن و همنشینی با کلوتها، از روزگاران قدیم بهعنوان آخرین توقفگاه کاروانها پیش از ورود به کویر بهحساب میآید. کاروانهایی که در مسیرشان به این کاروانسرا میآمدند یا مقصدشان کرمان بوده و یا جاهای دیگری که برای رسیدن به آن باید از مسیر روستای شفیعآباد گذر میکردند.
این کاروانسرا در بنای خود چهار برج با سازهای جالب دارد؛ اشکال هندسی استفاده شده در بدنه برجهای دیدهبانیِ این بنا که آجرکاری شدهاند، تناسب بسیار زیبایی با بافت روستاییِ شفیعآباد و رنگ خاک کویری اطراف آن داشته و جذابیت این کاروانسرا را بالاتر برده است. وقتی به این کاروانسرا میرسید، باید بدان {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();