برخی مناطق هرچند از تراکم صنعتی کمتری برخوردار است ولی نیروی کار بسیار گسترده و مستعدی وجود دارد که نیازمند آموزش‌های مهارتی متفاوت و متناسب با بستر حاکم بر آن منطقه است.
او تصریح کرد: این امر نیازمند آمایش مهارتی کشور است تا بتواند نیازهای هر منطقه و امکانات آن را شناسایی کند. علاوه بر این، مسئله تأمین هزینه‌های آموزشی نیز باید متناسب با سطوح درآمدی افراد باشد تا قشرهای کمتر برخوردار نیز بتواند از خدمات سازمان فنی‌وحرفه‌ای برخوردار شوند. مسئله‌ای دیگر، محتوای آموزشی ست که می‌بایست کاملاً استاندارد و متناسب با نیازهای بازار کار باشد تا بتواند بهره‌وری نیروی کار را ارتقا بخشد.
دبیرکل اتاق ایران افزود: درباره نقش و جایگاه سازمان در فرایند همکاری مشترک با اتاق‌ها و بنگاه‌های بخش خصوصی، نیازمند تعیین سازوکاری است که درنهایت به نتیجه مطلوب ختم شود. چراکه برخی از ارگان‌ها فقط عنوان آموزش را یدک می‌کشند ولی در عمل کارنامه قابل قبولی در این زمینه ندارند و تبدیل به محلی برای تأمین منافع شخصی افراد شده است.