سال گذشته حدود یک هزار و ۳۰۰ پرونده با موضوع «تحمیل هزینه اضافه به بیماران» از سوی دانشگاههای علوم پزشکی کشور به سازمان تعزیرات حکومتی معرفی شدهاند
جوان آنلاین: رشد ۵۵ درصدی تعرفههای پزشکی در سال ۱۴۰۵ هم نتوانسته معضل زیرمیزی گرفتن پزشکان را حل و فصل کند. در این میان کمیسیون بهداشت مجلس سازمان نظام پزشکی و حتی وزارت بهداشت هم به جای آنکه برای ریشه کن کردن این معضل نظام سلامت فکری بکنند، به توجیه و تفسیر و ارائه آمار و ارقام بسنده میکنند تا به زعم خودشان اثبات کنند پزشکان زیرمیزی بگیر آنقدرها هم تعدادشان زیاد نیست. همچنان که یکی از اعضای کمیسیون بهداشت مجلس گفته فقط ۷ درصد از پزشکان زیرمیزی میگیرند! این در حالی است که از میانه قشر پزشک فقط پزشکان جراح هستند که میتوانند زیر میزی بگیرند، بنابراین همین ۷ درصد هم عدد کوچکی نیست. بر این اساس و در حالی که اغلب بیماران برای ادامه روند درمان بیهیچ اعتراضی زیرمیزی درخواستی پزشک معالج را به او تقدیم میکنند، اما باز هم سال گذشته حدود یک هزار و ۳۰۰ پرونده با موضوع «تحمیل هزینه اضافه به بیماران» از سوی دانشگاههای علوم پزشکی کشور به سازمان تعزیرات حکومتی معرفی شدهاند.
تعرفههای درمانی ۱۴۰۵ به طور متوسط ۵۵ درصد رشد داشته است به گونهای که ویزیت پزشک متخصص به نیم میلیون تومان رسیده و حتی مراجعه به پزشک عمومی هم برای شما چیزی حدود ۳۵۰ هزار تومان آب میخورد. این عدد و رقمها با عنایت به شرایط سخت اقتصادی جنگ و تحریم از رشد مناسب و حتی افزایش نسبتاً زیاد عرفههای پزشکی و مزد درمان حکایت دارد با وجود این انگار ماجرای قدیمی و زخم کهنه زیر میزی گرفتن برخی از پزشکان همچنان ادامه دارد.
فقط ۷ درصد پزشکان زیر میزی میگیرند
منصور علیمردانی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، با تأکید بر اینکه به هیچ عنوان به کل جامعه پزشکی تعمیمپذیر نیست و تنها بخش کوچکی از پزشکان ممکن است مرتکب چنین تخلفی شوند، میگوید: «بر اساس آمارهای موجود، بین ۵ تا ۱۵ درصد جامعه پزشکی ممکن است در معرض چنین رفتاری قرار داشته باشند و برآوردها نشان میدهد که حدود ۷ درصد پزشکان اقدام به دریافت زیرمیزی میکنند.» از نگاه این پزشک یکی از دلایل اصلی بروز این پدیده میتواند زیادهخواهی برخی افراد باشد، اما عوامل دیگری نیز در شکلگیری آن نقش دارند که از جمله میتوان به نامتناسب بودن تعرفههای پزشکی و کاهش قدرت خرید بخشی از جامعه پزشکی اشاره کرد.
