«حمله به قطر برای دولتهای عربی آشکار ساخت که اسرائیل نهتنها بیثباتکنندهترین کشور منطقه است، بلکه هر یک از ملتهای آنان نیز میتوانند در معرض چنین حملاتی قرار گیرند. روابط امنیتی قطر با اصلیترین حامی اسرائیل، یعنی ایالات متحده که پایگاه نظامی بزرگ العدید را در قطر در اختیار دارد نتوانست این کشور را از تجاوز اسرائیل محافظت کند.»
جوان آنلاین: سایت Responsible Statecraft مجله آنلاین رسمی اندیشکده کوئینسی در گزارشی با عنوان «اسرائیل منبع اصلی بیثباتی در خاورمیانه است» نوشت: آیا خاورمیانه در نقطه عطفی از درگیری قرار گرفته است؟ چنین به نظر میرسد، با توجه به اینکه در هفتههای اخیر خشم بینالمللی از اقدامات مرگبار اسرائیل در نوار غزه بهشدت و بهطور گستردهای افزایش یافته است.
به گزارش ایرنا، چندین کشور مهم غربی که پیشتر از پیوستن به دیگر اعضای سازمان ملل در به رسمیت شناختن رسمی دولت فلسطین خودداری کرده بودند، از آغاز نشست جاری مجمع عمومی بهعنوان فرصتی برای برداشتن این گام استفاده کردند. تظاهرات مردمی در غرب در حمایت از فلسطینیان به همان اندازه گسترده و چشمگیر بوده است و نظرسنجیهای اخیر کاهش چشمگیری را در حمایت افکار عمومی آمریکا از اسرائیل نشان میدهد.
چنین واکنشهایی حداقل چیزی است که در برابر رکورد تازهای از اقدامات وحشیانه اسرائیل علیه ساکنان نوار غزه میتوان انتظار داشت. حمله نظامی اسرائیل به شهر غزه، بر ویرانههایی که پیشتر بخش اعظم شهر را دربر گرفته بود افزود. این حمله، ساکنان باقیمانده را در برابر انتخابی دشوار قرار داد: ماندن و رنج کشیدن و شاید جان باختن، یا بار دیگر فرار به جایی دیگر در نوار غزه، بیآنکه اطمینانی از امنیت وجود داشته باشد. حملات مسلحانه و گرسنگی تحمیلی موجب شده است تلفات جانی غزه به رقمی برسد که احتمالاً چندین برابر رقم رسمی اعلامشده (حدود ۶۵ هزار نفر) است.
واکنشهای بینالمللی، از جمله به رسمیت شناختن فلسطین توسط دولتهای غربی، نتوانسته است پاسخی سازنده از سوی اسرائیل به همراه داشته باشد. این به رسمیت شناختن حتی هدف انتقاد برخی فلسطینیان قرار گرفته که بهدرستی اشاره میکنند چنین اقدامی هیچیک از مصائب فوری موجود در میدان را کاهش نمیدهد. حرکات دیپلماتیک و تظاهرات خیابانی زبانی را به کار نمیبرند که ظاهراً تنها زبان قابل فهم اسرائیل است: زبان زور و اجبار.