سالمندانی که میتوانستند مدت بیشتری روی یک پا بایستند، احتمال بیشتری داشت که هفت سال بعد همچنان زنده باشند. افرادی که سریعتر از صندلی بلند میشدند، مسافتی ۸ فوتی معادل ۲.۴۴ متر را دور یک مخروط طی میکردند و دوباره مینشستند نیز بقای بیشتری داشتند.
به گزارش مجله خبری نگار،در مراکزی که آمادگی جسمانی سالمندان را ارزیابی میکنند، معمولاً قلب و ریهها بیشتر مورد توجه قرار میگیرند. اما در این مطالعه، آزمون آمادگی قلبی و ریوی تنها چهارمین عامل برتر در پیشبینی بقا بود.