سفره‌آرایی در فرهنگ ایرانی، نه تنها یک هنر عملی برای چیدمان میز غذا، بلکه نمادی از مهمان‌نوازی، احترام به طبیعت و پیوند با تاریخ کهن این سرزمین است. این سنت ریشه در دوران باستان دارد و از زمان‌های پیش از اسلام، در میان زرتشتیان و ایرانیان باستان رواج داشته است. بر اساس منابع تاریخی، سفره ایرانی از دوران هخامنشیان و ساسانیان، جایی که مهمانی‌ها با کباب بره، شمع، شهد و انواع غذاهای طبیعی تزیین می‌شد، آغاز شده و نماد وحدت خانوادگی و اجتماعی بوده است.