به گزارش ایده روز انلاین، استادیوم لبریز از تماشاگر است، فریادها به آسمان میرسد و ساقهای میلیوندلاری ستارهها روی چمن سبز جامجهانی ۲۰۲۶ به حرکت درمیآیند. همهچیز طبق سناریوهای همیشگی فوتبال پیش میرود، جز یک چیز؛ شیء کروی و سرکشی که در میانه میدان میچرخد. توپ جدید مسابقات، «تریندا»، این روزها به جای آنکه ابزار بازی باشد، به کابوسی هولناک برای مردان شماره یک زمین تبدیل شده است. مستطیل سبز حالا شاهد شیوع یک وحشت عمومی در میان سنگربانان است؛ بحرانی جدی که در آن توپها به طرز عجیبی قوانین فیزیک سنتی را به بازی گرفتهاند و انگشت اتهام مستقیما بهسوی کمپانی آدیداس نشانه رفته است. لوکا زیدان، دروازهبان نامآشنا، با ۲اشتباه فاحش و باورنکردنی دربرابر ضربات لیونل مسی و نزار الرشدان، نخستین قربانی بزرگ این سناریوی دراماتیک بود، اما قطعا آخرین آنها نیست. پس از او، سنگربانان باانگیزهای چون ادوارد مندی و احمد باسیل نیز نشان دادند که این اسب سرکش چرمی، حتی از چنگال باتجربهترین دستکشهای جهان نیز میگریزد. تماشای صحنههایی که در آن یک دروازهبان تراز اول جهان با گیجی و استیصال به دستان خالی خود نگاه میکند، به تصویری تکراری در این جام تبدیل شده است.
• درحالیکه کارشناسان ابتدا گمان میکردند این اشتباهات ناشی از افت بدنی، استرس یا عدمتمرکز دروازهبانان در فشارهای سنگین جامجهانی است، جو هارت، سنگربان سابق و باتجربه تیم ملی انگلیس، با تحلیلی دقیق و فنی، تیر خلاص را به ابهامات شلیک کرد. هارت با دفاع قاطع از همصنفان خود مدعی شد که مشکل به هیچ وجه ضعف تکنیکی یا اشتباهات فردی گلرها نیست؛ بلکه مسئله این است که فیزیک این توپ با هر آنچه تا به حال در تاریخ فوتبال دیدهایم متفاوت است. تریندا خیلی سریعتر از آن چیزی که چشم انسان قادر به پردازش و ارسال سیگنال حرکتی به دستها باشد، مسافت میان شوتزن تا خط دروازه را طی میکند و دروازهبان درواقع با یک توهم سرعتی بیرحمانه روبهروست.