تریبون های روشن تندورها
چه زمانیکه در سالهای مختلف در خیابانها تجمع کرده و علیه مسائل مختلف شعار دادهاند که البته همچنان این رویه ادامه دارد و چه زمانیکه در نهادهای حکومتی مثل دولت یا مجلس نشسته و به فراخور موقعیت به پیشبرد منویات خود مشغول بودهاند همواره چیزی جز مشکل برای جامعه به ارمغان نیاوردهاند. نگاهی به خواستهها و مطالباتشان نیز نشانی از خواستهها و مطالبات جامعه ندارد و اساسا هر چه آنچه مطالبه مردم است اینها بر خلاف آن صحبت و مطالبه میکنند. چه اینکه اگر نگاهی به خواستهها و مطالبات آنها بیندازیم هیچگاه صجبت از مشکلات مردم و مطالبات مردم نمیکنند و صرفا مسائل مدنظر خود طرح و ارائه میکنند. در انتخابات مجلس یازدهم که با یک نگاه کامل خالصسازانه انجام شد و پس از رد صلاحیتهای گسترده و همچنین عدم مشارکت جدی و تاثیرگذار مردم تندروها و دلواپسان با حداقلیترین رای ممکن وارد مجلس شدند از همان ابتدا بنای تندروی را بر علیه دولت بنا نهاددند و در هر موضوعی به پزشکیان و دولتش تاختهاند. چه اینکه از زمان تشکیل این مجلس تا کنون چیزی جز تندروی و طرح مسائل حاشیهای و پرداختن به دولتمردان و عملکردها چیز دیگری در راستای حرکت در جهت حل مشکلات جامعه ندیدیم. به واقع تندروها مخالف هرگونه تعامل با دنیا، حرکت در جهت توسعه و حل مشکلات کشور هستند و حیات و تنفس خود را در شرایط بحرانی و تنشآلود میبینند و حتی از اینکه کشور را به ورطه جنگ بکشانند نیز ابایی ندارند. رویکردهایی واپسگرا و متصلب که برای جامعه و کشور همچون سمی مهلک عمل میکند و باید این تفکر و آنهاییکه این تفکر را نمایندگی میکنند هر چه بیشتر به حاشیه رانده شوند.
