سیاست ترکیه با تنشها و محدودیتهای بالقوهای در لبنان روبهروست. گزارشها درباره تلاشهای اخیر آنکارا برای میانجیگری جهت نزدیکی میان حزبالله و رهبری جدید سوریه قابل توجه است، اما در نهایت با همسویی نزدیک دمشق با ایالات متحده برای رفع تحریمها و پایان دادن به حملات مداوم اسرائیل در تعارض قرار دارد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، بنیاد کارنگی در مقالهای به بررسی جایگاه ترکیه در لبنان پرداخته که در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
از زمان سقوط نظام اسد در سوریه در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، گسترش نفوذ ترکیه بارها از سوی مقامات آمریکایی و اسرائیلی برجسته شده است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بهطور منظم ترکیه را بازیگر خارجی اصلی پشت فروپاشی نظام پیشین معرفی میکند، نه نیروهایی که توسط هیئت تحریرالشام رهبری میشدند؛ در همین حال، اسرائیل حملات هوایی علیه پایگاههای هوایی نظامی انجام داده که گفته میشود توسط ترکیه شناسایی شده بودند.
در چنین بستر منطقهای گستردهتری، توجهها در هفتههای اخیر به علاقه ترکیه به لبنان جلب شده است؛ آن هم پس از آنکه رئیسجمهور لبنان، جوزف عون، در ۲۶ نواکشور هنوز تثبیت نشده و او ممکن است در آینده با چالشهای جدی روبهرو شود. هرگونه بیثباتی دوباره میتواند ترکیه را بیش از پیش در امور سوریه درگیر کرده و توان آن برای اعمال نفوذ فراتر از این کشور را محدود سازد.
صرفنظر از گامهای بعدی ترکیه در لبنان، عاقلانه خواهد بود که بیروت در رویکرد منطقهای خود—در موضوع تعیین مرزهای دریایی و فراتر از آن—نقش و نفوذ ترکیه در سوریه را نیز در نظر بگیرد، نه اینکه تمرکز خود را صرفاً بر ایالات متحده و اسرائیل محدود کند.
با این حال، اگر رویکرد ترکیه در لبنان در پی تکرار الگوی تهران باشد، این بار از طریق جامعه اهل سنت، بیروت همه دلایل لازم برای نگرانی را خواهد داشت.