اقتصاد ۲۴- در یک عصر سرد در اواخر سال ۲۰۱۶، در فاصله چند کیلومتری شهر آدانا در ترکیه، یک کشاورز کُرد به نام “عزالدین آکمان” در بالکن طبقه دوم خانه اش در مقابل مزرعه خود نشسته بود که ناگهان یک کامیون ساختمانی تا لبه باغ مرکبات او حرکت کرد. کامیون اندکی مکث کرد سپس بار زیادی از زباله را در کتار جاده ریخت. راننده کامیون پیش از آن که از آنجا دور شود یک کیسه کاغذی را آتش زد و آن را روی زباله انداخت و باعث شعله ور شدن آتشی شد که رنگ آن سیاهتر از آسمان شب بود.
“آکمان” از جایش برخاست و با سرعت به سمت انبوه زبالههای به آتش کشیده شده رفت. زمانی که “آکمان” رسید زبالهها به تودهای از آتش تبدیل شده بودند. پلاستیک در مقایسه با چوب و کاغذ کمتر قابل اشتعال است اگرچه در هنگام سوختن گرمای بیشتری از خود ساطع میکند و حداقل توانایی آن را دارد که با وزش باد از جا بلند شود و در مورد “آکمان” حدود ۵۰ هکتار از درختان پرتقال و لیمو را به آتش بکشد. “آکمان” ناسزایی نثار راننده کامیون کرد و به خانه بازگشت. او یک سطل پیدا کرد و سپس با عجله به سمت زبالههای آتش گرفته بازگشت و شروع به ریختن آب روی آن کرد. او به طور مداوم از آب نهر نزدیکی آن ناحیه بر روی شعله آتش میریخت. پس از حدود یک ساعت، از دامنه شعلههای آتش کاسته شد، سپس آتش خاموش شد و بستری از هزاران تکه زباله نیمه سوزانده را نمایان کرد.