به گزارش خبرگزاری آنا، سخنان اخیر اولاف شولتس، صدراعظم آلمان، در جریان بازدید از سرزمینهای اشغالی، پرده از عمق همسویی ایدئولوژیک و سیاسی برلین با تلآویو برمیدارد. اظهاراتی که فراتر از حمایت دیپلماتیک معمول، گویای ادغام پروژه امنیتی-اخلاقی اسرائیل در دکترین حکومتی آلمان است. وقتی یک رهبر اروپایی، دولت اسرائیل را به خاطر انجام «وظایف دشوار» به نیابت از جهان غرب مورد ستایش قرار میدهد، این امر نشاندهنده ورود به مرحله جدیدی از پذیرش سیستماتیک خشونت به عنوان ابزاری برای حفظ نظم مورد نظر غرب است. این وضعیت، ساختار نوینی از همکاری را رقم میزند که میتوان آن را «تروریسم مشارکتی» نامید.
ادعای صدراعظم آلمان مبنی بر اینکه حمایت از اسرائیل در سرشت ملی آلمان ریشه دارد، صرفاً یک ژست سیاسی نیست، بلکه تلاشی برای تثبیت یک پیوند هویتی میان بخشی از نخبگان حاکم بر آلمان و روایت صهیونیستی است. در این نگاه، اسرائیل دیگر صرفاً یک متحد استراتژیک نیست، بلکه به مثابه دیواره دفاعی اخلاقی غرب علیه نیروهای رقیب تعریف میشود. این سطح از همسویی باعث میشود مرز بین منافع ملی آلمان و منافع امنیتی اسرائیل مخدوش شده و تلآویو به عاملیت اصلی در اجرای سیاستهای امنیتی غرب در منطقه تبدیل شود.
علیرغم تلاشهای مقامات آلمانی برای نهادینه کردن این همبستگی مطلق، شواهد میدانی از تضاد بنیادین میان سیاست رسمی و وجدان عمومی جامعه آلمان حکایت دارند. اعتراضات گستردهای که پس از تداوم حملات به غزه در شهرهای کلیدی آلمان شکل گرفت، نشاندهنده انزجار اخلاقی بخش بزرگی از شهروندان از سیاست کورکورانه دولت است. متفکران و فعالان مدنی آلمانی به درستی این همسویی را نقض آشکار موازین حقوق بشری میدانند که پس از جنگ جهانی دوم مبنای هویت جمهوری فدرال آلمان قرار گرفته است. لذا، اظهارات رهبران، بازتاب گفتمان اقلیتی مسلط است نه خواست اکثریت ملت.