تروریسمانگاری در دهههای اخیر به یکی از مهمترین ابزارهای قدرتسازی و مداخلهگری آمریکا در نظام بینالملل تبدیل شده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: تروریسمانگاری در دهههای اخیر به یکی از مهمترین ابزارهای قدرتسازی و مداخلهگری آمریکا در نظام بینالملل تبدیل شده است؛ ابزاری که با حذف مرزهای مفهومی میان مقاومت، کنشگری مسلحانه و تروریسم، در خدمت بازتعریف تهدیدها و اعمال فشار سیاسی قرار گرفته است. در همین چارچوب، سند راهبرد ملی مبارزه با تروریسم آمریکا ۲۰۲۶ نیز با گسترش دامنه مفهوم تروریسم و صورتبندی شبکهای تهدیدات، نشاندهنده تلاش واشنگتن برای مشروعیتبخشی به الگوهای تازه مهار و تقابل است. بر این اساس، انجمن مطالعات تروریسم دانشگاه یزد در نشستی تخصصی با حضور احمد موسیپور، ابعاد مفهومی و راهبردی این سند و پیامدهای آن را مورد بررسی قرار داد.
در ابتدای نشست، احمد موسیپور، پژوهشگر حوزه امنیت ملی، با اشاره به ماهیت مفهوم «تروریسمانگاری» در ادبیات سیاسی، این مسئله را پدیدهای متاخر دانست که طی دو تا سه دهه اخیر به ابزاری برجسته در دست دولتها و سازمانهای بینالمللی تبدیل شده است. وی در ادامه بیان کرد که نقطه عزیمت این رویکرد، فروپاشی نظام دوقطبی در دهه ۱۹۹۰ میلادی است؛ زمانی که ایالات متحده خود را به عنوان قدرت بلامنازع جهانی یافت، اما برای حفظ، تداوم و تنوعبخشی به ابزارهای قدرت خود، نیازمند یک «دیگریسازی» و تعریف یک «غیریت» جدید بود.