به گزارش خبرگزاری آنا و به نقل از پایگاه اطلاع رسانی جمعیت هلال احمر؛ شاید هم رد آب و گل روی شلوارها و کفشها مانده بود و دستها از خستگی توان نداشتند، از صبح تا غروب در روستاهای اطراف ایذه دنبال آدمها گشته بودند؛ کسانی که سیل خانههایشان را برده بود و هنوز نامشان در فهرست مفقودها باقی مانده بود.
بازگشته بودن برای بردن آذوقه و آمادهشدن دوباره جهت ادامه امدادرسانی. اما لحظهای بعد از برگشت حمله آشوبگران و اغتشاشگران آغاز شد.
ساختمان جمعیت هلال احمر، که برای امدادگران حکم پناه و پایگاه را داشت، زیر هجوم سنگ و آتش قرار گرفت. اتاقها، انبارها و فضاهایی که سالها با نامهنگاری، پیگیریهای مداوم و انتظار طولانی به تجهیزات مجهز شده بود، یکییکی آتش گرفت.
