با وجود هزینه های عمیق انسانی ، اجتماعی و اقتصادی سوء مصرف الکل ، درمان های موجود نتوانسته اند تسکین معنی دار را فراهم کنند. مصرف بیش از حد الکل عامل اصلی مرگ و ناتوانی در سراسر جهان است. تنها در ایالات متحده ، 16.4 میلیون نفر در سن 12 سال و بالاتر از 5 روز یا بیشتر در ماه گذشته نوشیدن مشروبات الکلی را گزارش کردند.
اگرچه چندین دارو برای کسانی که به دنبال متوقف کردن یا کاهش مصرف الکل هستند ، وجود دارد ، اما اثربخشی آنها محدود است و اغلب آنها عوارض جانبی قابل توجهی دارند. در طول سه دهه گذشته ، تلاش برای درمان نوشیدن بیش از حد در درجه اول بر روی داروهایی که پروتئین هایی را هدف قرار می دهند متمرکز شده اند که می توانند نحوه پاسخ نورون ها به محرک ها را کنترل کنند. از آنجا که این پروتئین ها تقریباً در هر نورون در سراسر مغز وجود دارند ، این داروها همچنین بر سلولهای عصبی که مستقیماً مسئول تنظیم اثرات الکل نیستند ، تأثیر می گذارند. این اغلب منجر به عوارض جانبی ناخواسته مانند سردرد ، خستگی ، خواب آلودگی یا بی خوابی می شود.