گروه فرهنگی: گاهی به عملکرد صدا و سیما علی الخصوص در چند ماه اخیر که کشور آبستن حوادث و ماجراهای مختلفی بوده، به خوبی وضعیت مدیریت این سازمان را مشخص می کند. عقب ماندن از رسانه های بیگانه، ترسو بودن بی اندازه، محافظه کاری افراطی، انفعال در برابر مسائل اجتماعی، بی کیفیتی قابل تامل آثار تولیدی و دست خالی تلویزیون علی الخصوص در برابر سرویس های وی او دی، همگی حاکی از این هستند که مدیریت در صدا و سیما، در بدترین سطح خود قرار دارد.
به گزارش بولتن نیوز، برای مثال در همین بحث مرحومه آسیه پناهی یا ماجراهای غیزانیه، واکنش اولیه صدا و سیما به عنوان رسانه اصلی جمهوری اسلام با مخاطبان میلیونی تنها سکوت بود و سکوت. همین رفتار غلط که ناشی از محافظه کاری مدیران ورشکسته و فرسوده این سازمان است، موجب شد که مردم به ناچار در شبکه های اجتماعی به دنبال حقیقت بگردند. یعنی مکانی که به لحاظ موثق بودن اخبار، در سطح بسیار پایینی قرار می گیرد و هرکسی می تواند مسائل را به شیوه ای که خود می پسندد، برای مخاطبانش بازگو کند.