سینماپرس: فیلم سینمایی «خیابان جمهوری» عنوان یک اثر به ظاهر تولید شده در گونه «سینمای اجتماعی» است که به روایت و ترسیم بدبختی و فلاکت ادامهدار انسان مسلمان ایرانی ساکن و حاضر بر بستر «خیابان جمهوری اسلامی» میپردازد.
فاطمه سادات ناظمی/ فیلم سینمایی «خیابان جمهوری» عنوان یک اثر به ظاهر تولید شده در گونه «سینمای اجتماعی» است که به روایت و ترسیم بدبختی و فلاکت ادامهدار انسان مسلمان ایرانی ساکن و حاضر بر بستر «خیابان جمهوری اسلامی» میپردازد. اثری با طعم «موجِ سومِ فمینیسم» (Third-wave feminism) که روایتی تکراری از تنهایی زن در جامعه مردسالار و بارداری ناخواسته و قبل ازدواج و دستفروشی زن و … را به نحوی خستهکننده و با ریتمی کُند به تصویر میکشد و مخاطب سینمایی اثر را به جای مواجهه با یک فیلم کوتاه و یا نهایتا نیمهبلند، با اثری کشدار و سینمایی شده مواجه میسازد. اثری که با گنجاندن تک انسان «طاهر» به عنوان مدیر کارگاه خیاطی در حال اضمحلال و فروپاشی را شخصیتی در حسرت فرزند نشان میدهد که دارای زنی نازا است و برای تصاحب فرزند «آیلار» تمام تلاش خود را میکند و در نهایت این روایت الکن را با تراشیدن یک شخصیت «فردین مسلک» و کشف واقعیت درباره شوهر صیغهای «آیلار» به پایان میرساند.