بعد از اکران «ملاقات خصوصی» در سینماها، کامبیز حضرتی منتقد سینما در یادداشتی به اولین فیلم امید شمس پرداخت.
سوره سینما – کامبیز حضرتی: فیلم «ملاقات خصوصی» ساخته امید شمس موقعیت پیچیده بین دو دنیای زندان و محیط بیرون را از خلال یک رابطه عاشقانه و احساسی مطرح میکند. از یکسو محیط طبیعی، جهان رنگها، طبیعت و تصاویر را مشاهده میکنیم و در سوی دیگر جهان تنگ، پر ازدحام و ناامن زندان را. پیوند بین این دو دنیا غالبا به واسطه صدا و گاه تصاویر دنیای مجازی انجام میشود. درک بصری و فیلمبرداری مناسب توانسته است این دو سویه و دو جهان متفاوت را از لحاظ بصری به خوبی به تصویر بکشد و به تصاویر فیلم موقعیتی ممتازی ببخشد.
«ملاقات خصوصی» توانسته است این فضای دوگانه و فاصله بین آدمها، فضاها و موقعیتها را در تمام طول کار حفظ کند. نکته جالب این است که این فاصله و نرسیدن بر بستر یک درام عاشقانه پیش میرود که در آن میل به وصال و اتحاد رابطه با حدت و شدت وجود دارد. اما تا آن اندازه که فیلم به لحاظ بصری خوب پیش میرود از حیث درامپردازی پرداخت نشده و این دو سویه داستانی در دل کار جا نمیافتد.
