سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک جزو سازمانهای نوپای کشور است و حدود سه سال از تأسیسش میگذرد، اما مأموریت بزرگی روی دوشش گذاشته شدهاست؛ از یکسو مسئولیت ۷ میلیون کودک و حدود ۳۰ هزار کودکستان بر گردن گرفت که اینها باید ساماندهی میشدند و از سوی دیگر به دلیل اهمیت این گروه سنی و انتظاراتی است که خانوادهها از کودکستانها داشته و دارند.
جوان آنلاین: ریشه همه چیز در کودکی است، اگر آنها به خوبی آموزش ببینند و توانایی حل مسائل داشتهباشند، آن وقت میتوانند در آینده زندگی بهتری برای خودشان بسازند. در چنین شرایطی جامعهای به مراتب سالمتر خواهیم داشت که مشکلات کمتری در آن وجود دارد. شاید به همین دلیل است در بسیاری از کشورهای پیشرفته به دوران کودکی (یعنی سنین صفر تا شش سال تمام) توجه زیادی میشود، این کشورها همه تلاششان را به کار میگیرند تا کودکان را به خوبی پرورش دهند و آنها را از لحاظ جسمی و روحی توانمند کنند. آنها نتیجه این کار خود را سالها بعد میبینند، یعنی وقتی که کودکان بزرگ و وارد دانشگاه و بازارکار و به طور کلی جامعه میشوند. کاری که هر چند زمانبر است، اما نتیجه خارقالعادهای به دنبال دارد و همین، انگیزه شان برای ادامه این مسیر شدهاست.
حدود سه سالی میشود که در کشور ما به پرورش کودکان اهمیت بیشتری داده میشود، چراکه سازمان ملی تعلیموتربیت تأسیس و قرار شد با ساماندهی مراکز تربیتی کودک، ماجرای تازهای برای کودکان زیر شش سال رقم بخورد، اما متأسفانه در این مدت که زمان کمی هم نیست، هنوز نتایج مطلوبی دیده نمیشود. البته نمیتوان منکر تلاشها و همه اقداماتی شد که در این سه سال از سوی این سازمان صورت گرفتهاست، اما برآیند این اقدامات، مطلوب نیست. با وجود ساماندهی تعداد زیادی از کودکستانها، هنوز برخی مراکز بدون مجوز فعالیت میکنند و بدتر اینکه شهریههای گرانقیمتی از خانوادهها میگیرند و مشکلات دیگری که باید به همه آنها رسیدگی شود. «جوان» به منظور بررسی وضعیت فعلی کودکستان و موانعی که در این مدت بر سر راه این سازمان قرار داشته با مجتبی همتیفر، رئیس سازمان ملی تعلیموتربیت کودک گفتگو کردهاست.
عملکرد سازمان ملی تعلیم و تربیت به گونهای است که فاصله زیادی تا کیفیت مطلوب و مدنظرش دارد. چرا؟
سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک جزو سازمانهای نوپای کشور است و حدود سه سال از تأسیسش میگذرد، اما مأموریت بزرگی روی دوشش گذاشته شدهاست؛ از یکسو مسئولیت ۷ میلیون کودک و حدود ۳۰ هزار کودکستان بر گردن گرفت که اینها باید ساماندهی میشدند و از سوی دیگر به دلیل اهمیت این گروه سنی و انتظاراتی است که خانوادهها از کودکستانها داشته و دارند.