تربیت‌ و پرورش نفس در نگاه امیرالمومنین‌(ع)

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، منظور از حوزه اخلاق بندگی، هنجارها و ناهنجاری‌هایی است که انسان در رابطه با خداوند از خود نشان می‌دهد. اخلاص و توکل، ناامیدی و بی‌اعتمادی به خدا از جمله مواردی است که انسان در رابطه‌اش با خداوند دارد. اخلاق بندگی رابطه انسان را با خداوند سامان بخشیده و نفسش را تربیت می‌کند. بنده در برابر خداوند مسئول است چرا که همه هستی خود را مدیون اوست.

۱۴ فروردین ۱۴۰۵ – ۲۰:۴۶
تربیت‌ و پرورش نفس در نگاه امیرالمومنین‌(ع)

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، منظور از حوزه اخلاق بندگی، هنجارها و ناهنجاری‌هایی است که انسان در رابطه با خداوند از خود نشان می‌دهد. اخلاص و توکل، ناامیدی و بی‌اعتمادی به خدا از جمله مواردی است که انسان در رابطه‌اش با خداوند دارد. اخلاق بندگی رابطه انسان را با خداوند سامان بخشیده و نفسش را تربیت می‌کند. بنده در برابر خداوند مسئول است چرا که همه هستی خود را مدیون اوست.

بنابر روایت ایرنا، در اینجا هنجارهای تربیتی در حوزه اخلاق بندگی را در نهج‌البلاغه بررسی می‌کنیم.

داشتن تقوای الهی

تقوا؛ یعنی خویشتنداری و دوری از گناه و اطاعت از فرمان‌های خداوند. تجهیز به‌تقوای الهی، سعادت دنیا و آخرت را برای انسان به ارمغان می‌آورد. امیرالمومنین‌علیه‌السلام می‌فرماید: شما را به‌تقوا توصیه‌می‌کنم که توشه راه و نقطه اتکا در قیامت است. تقوا، دوستان خدا را از ارتکاب حرام بازمی‌دارد.(خطبه۱۱۴)

تعظیم در مقابل بزرگی خداوند

تربیت‌ و پرورش نفس در نگاه امیرالمومنین‌(ع)

انجام تکالیف واجب و ترک محرمات

خالق انسان، خوب می‌داند ظرفیت وجودی مخلوقش چه‌میزان است. بنابراین براساس ظرفیت و مطابق با فطرت انسان، او را از انجام اعمالی نهی و بر انجام کارهایی امر فرموده است. امیرالمومنین‌علیه‌السلام در حکمت۷۸ می‌فرماید: خداوند بندگانش را به اعمال سخت و دشوار تکلیف نکرده و در برابر عمل اندک، پاداش‌های بسیار داده است.

منبع  : خبر آنلاین

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *