امید بی نیاز* : «درخت گردو» فیلمی حماسی با بیانی مستند، گزارشی، بافتی دراماتیک، حسی و تأثیرگذار است. اثری که قهرمانان اصلی اش کودکان هستند! کودکانی که به دلیل تخیل گسترده کوهستان، زندگی در سرزمین های سرد و فضای بومی به هواپیما علاقه خاصی دارند. یعنی هر هواپیمایی که رد شود، برایش دست تکان می دهند. پس برای این هم، دست تکان می دهند، غافل از آنکه این یکی، هواپیمای صدام است و درست ثاینه های دیگر، روی رویاهای کودکی شان بمب شیمیایی می ریزد.
«درخت گردو» شرح روایتی رئالیستی و گویا از بمباران شیمیایی یکی از روستاهای کُرد نشین شهر سردشت ایران، توسط رژیم بعثی عراق است. 130 نفر در این تراژدی غم انگیز، شهید شده اند. 8 هزار نفر هم با بقایای این جنایت جنگی، همچنان دست و پنجه نرم می کنند، ریه هایشان، خسته و فرسوده است، زخم ها و تاول ها هنوز هم، قامت سترگ آنان را درنوردیده است. بنابراین، اگرچه صدام، جنایتکار جنگی بغداد، سالیانی است که زیر خاک است، اما نامش برای اهالی این دیار، تداعی گر سهمناک ترین معانی توحش در روزگار معاصر است.