این واقعیت که رئیسجمهوری در کاخ سفید حضور دارد که اقتصاد را در اولویت قرار میدهد، فرصتی برای ایران و منطقه به شمار میآید.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، مرکز پژوهشهای سیاست عمومی دبی در مقالهای به قلم حمزه صفوی (استاد دانشگاه تهران) و محمد باهارون (مدیر مرکز پژوهشهای سیاست عمومی دبی) به بررسی ظرفیتهای همگرایی میان ایران و امارات متحده عربی پرداخته که در ادامه آمده است.
روابط میان ایران و امارات متحده عربی، از زمان تأسیس امارات، با رویدادهای ژئوپلیتیکی پیدرپی همراه بوده که دو کشور را در چرخهای از تهدید و قطبیسازی گرفتار کرده است.
با این حال، این وضعیت مانع از آن نشده که امارات پس از چین به دومین شریک تجاری بزرگ ایران و بزرگترین شریک تجاری غیرنفتی آن تبدیل شود.
امارات همچنین هرگز بخشی از هیچ اقدام تهاجمی علیه ایران نبوده است. با توجه به اینکه امارات و شورای همکاری خلیج فارس در حال تغییر رویکرد سیاست خارجی خود از ژئوپلیتیک به ژئواکونومیک هستند، فرصتهای جدیدی در منطقه در حال شکلگیری است.
نزدیکی میان ایران و عربستان سعودی نتیجه چشمانداز ۲۰۳۰ عربستان بود که در ذات خود رویکردی ژئواکونومیک و نه ژئوپلیتیک دارد. امارات، با وجو.
پایان دادن به انزوای ایران در منطقه با حسن نیت آغاز شده، اما تکمیل آن مستلزم دستیابی به یک توافق هستهای است که بتواند تمامی تحریمها را لغو کرده و نقش ایران را بهعنوان یکی از بازیگران اصلی اقتصاد منطقه و جایگاه راهبردی آن در جهان احیا کند.
این واقعیت که رئیسجمهوری در کاخ سفید حضور دارد که اقتصاد را در اولویت قرار میدهد، فرصتی برای ایران و منطقه به شمار میآید.
ایران ظرفیت عظیمی برای تبدیل شدن به یک قدرت اقتصادی در منطقه دارد، اما تحقق این امر نیازمند تحولی بنیادین در نحوه نگاه ایران به خود، منطقه پیرامونیاش و منطق بازی حاصلجمع صفر است که تاکنون بر روابط آن با همسایگانش حاکم بوده است.