به گزارش خبرگزاری برنا در آذربایجان شرقی، هادی دهقانی: تراموا نیز از همین جنس است. شاید در نگاه نخست، تنها وسیلهای برای جابهجایی باشد، اما در حقیقت، یکی از شاعرانهترین اختراعهای تمدن شهری است؛ اختراعی که انسان را نه با شتاب، بلکه با آرامش از دل شهر عبور میدهد. گویی شهر، به جای آنکه از کنار پنجره خودروها بگریزد، فرصت پیدا میکند دوباره دیده شود.
بسیاری از شهرهایی که امروز نماد کیفیت زندگی و هویت شهریاند، بخشی از شخصیت خود را مدیون همین ریلهای آرام هستند. در خیابانهای لیسبون، تراموا تنها وسیله حملونقل نیست؛ حافظه زنده شهر است. در ملبورن، صدای عبور تراموا با ریتم زندگی روزانه مردم درآمیخته است. در زوریخ، وین و پراگ، تراموا نه نشانه عقبماندگی، بلکه نماد شهری است که تصمیم گرفته انسان را بر خودرو مقدم بداند. حتی در کوچههای قدیمی استانبول، واگنهای سرخرنگ تراموا، گذشته و آینده را به هم پیوند میدهند؛ گویی تاریخ هنوز بر روی ریل حرکت میکند.