اقتصاد۲۴– با حادثه ناگهانی سقوط هلیکوپتر رئیسجمهور، به طور طبیعی بسیاری از هر دو جناح احساس تکلیف کردهاند؛ احساس تکلیفی برای اداره امور جاری کشور. هنوز تا پایان زمان ثبتنامها، دو روز فرصت باقی است. بعد از آن همه باید منتظر باشند تا نتیجه نهایی از سوی شورای نگهبان مشخص شود. در نهایت در آنجاست که میز رقابتها چیده میشود. کسانی که به مرحله نهایی انتخابات وارد میشوند و پشت میز مناظرهها مینشینند، با یک متغیر مهم دیگر هم روبهرو هستند. متغیری که «ائتلافهای» سرنوشتساز خواهد بود. در نتیجه برای انتخابات با دو متغیر مهم روبهرو هستیم: اول: میز انتخابات چگونه توسط شورای نگهبان چیده میشود؟ دوم: چه کسانی ممکن است به نفع دیگری کنار بروند؟ بررسی شرایط موجود نشان میدهد که در خروجی شورای نگهبان با مدلی مشابه سالهای ۸۴ و ۹۲ روبهرو هستیم، در نهایت آنچه سرنوشت انتخابات را روشن میکند، رفتاری است که جریان «تغییرخواه» در انتخابات در پیش میگیرد.
در انتخابات ریاستجمهوری در ایران تاکنون با سه نوع رقابت روبهرو بودهایم.
اول: انتخاباتی که در آن رقابتی شکل نمیگیرد. نظیر دور اول انتخاب آیتالله هاشمیرفسنجانی یا انتخاب ابراهیم رئیسی در سال ۱۴۰۰. در این مدل از انتخاباتها، برنده نهایی از پیش کاملا روشن و مشخص است.
دوم: انتخاباتی دوقطبی که آنها را در انتخابات سالهای ۷۶، ۸۸ و ۹۶ تجربه کردیم.
سوم: انتخابات رقابتی با چند رقیب است. دور اول انتخابات سال ۸۴ و انتخابات سال ۹۲ نمونه شاخص این نوع از انتخاباتها در ایران است.
حالا اگر به صحنه سیاست ایران نگاه کنیم، مشخص است که محتملترین مدل انتخاباتی رقابتی با چند رقیب خواهد بود. اما چرا؟