۱۴۰۳/۰۴/۲۶
به گزارش روزپلاس، روز عاشورا لشکر امام حسین(ع) 72 سرباز داشت. این در حالی بود که عبیدالله بن زیاد حدود 35هزار نفر از مردان کوفی را تجهیز نظامی کرده بود و به میدان کربلا فرستاده بود تا امام خود را به شهادت برسانند. با این وجود وقتی شرح مبارزه در روز عاشورای سال 61 هجری را در منابع گوناگون میخوانیم، این نکته برای ما مشخص میشود که تعداد تلفات لشکر عمر بن سعد بسیار زیاد بود و جنگی که در ظاهر میتوانست در مدت کوتاهی به پایان برسد، از صبح تا عصر ادامه پیدا کرد. برای دانستن دلایل این موضوع لازم است تدبیرهای نظامی امام حسین (ع) در روز عاشورا را بشناسیم و نوع آرایش نظامی لشکر آن حضرت را مرور کنیم تا پاسخ ابهاماتی از این دست مشخص شود.
خبرگزاری تسنیم در گفتوگویی که با حجتالاسلامته او احترام میگذاشتند و گروهی به او حمله نمیکردند. امام حسین (ع) در روز عاشورا از همین تاکتیک جنگی استفاده کردند تا با توجه به کم بودن تعداد سپاه خود، زمان مبارزه طولانیتر شود و هر کدام از یاران آن حضرت حماسهای داشته باشند. به این ترتیب در روز عاشورا مشاهده میکنیم که امام حسین (ع) یاران خود را یکییکی به میدان میفرستادند و هر کدام از آنها با ورود به میدان رجزی میخواندند، خود را معرفی میکردند و میجنگیدند. به این صورت بود که امروز میبینیم پیام قیام امام حسین (ع) در تاریخ ماندگارتر شده و برای هر یک از شهدای کربلا ماجراها و رجزهایی وجود دارد.
نکته مهم و قابل توجه این است که لشکر عمر سعد به هیچ عنوان این اصل جنگی که آن زمان رایج بود را رعایت نکرد. در بسیاری از موارد، وقتی یک نفر از لشکر امام حسین (ع) وارد میدان میشد، از لشکر عمر سعد گروهی به او حمله میکردند. البته همین نوع رفتار آنها میتوانست در بیداری عدهای از دشمن مؤثر واقع شود. چون میدیدند که لشکر دشمن هرگز پایبند حداقل حقوق انسانی هم نیست و این موضع، جنایت آنها را به وضوح بروز داده است.