به همت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با همکاری خانه علوم انسانی ایران نشست فردوسی شناسی با حضور استادان ادبیات برگزار شد.
جوان آنلاین: محمود بشیری، پژوهشگر و استاد دانشگاه، در سخنانی با محوریت فردوسی و شاهنامه، با اشاره به حاشیههای اخیر پیرامون این شاعر بزرگ، تأکید کرد که مخالفت با فردوسی پدیدهای تازه نیست و ریشهای تاریخی دارد و از همان دوران حیات او آغاز شده است.
او گفت: مخالفت با فردوسی حتی در زمان خودش و در دربار محمود غزنوی وجود داشت. نخستین مخالفتها از سوی دربار و برخی شاعران وابسته به آن مانند عنصری، فرخی سیستانی، منوچهری دامغانی و امیرمعزی شکل گرفت. به گفته بشیری، دلایل این مخالفتها متعدد بوده و نمیتوان آن را صرفاً به شیعه بودن فردوسی تقلیل داد.
این پژوهشگر ادبیات فارسی افزود: در برابر این جریان، گروهی از اندیشمندان، شاعران و عارفان از فردوسی و شاهنامه دفاع کردند. از جمله علی بن احمد، نویسنده «اختیارات شاهنامه» در قرن پنجم هجری که با نگاهی انتقادی، اما منصفانه، به خلاصهسازی شاهنامه پرداخت و هدفش دفاع از فردوسی بود، نه تخطئه او.
بشیری با اشاره به اسدی طوسی، همشهری فردوسی، تصریح کرد: نقد منطقی و علمی اسدی در «گرشاسبنامه» نیز نوعی دفاع از فردوسی محسوب میشود، نه توهین. همچنین شاعرانی، چون انوری ابیوردی، در دورانی که سخن گفتن مستقیم از شاهنامه هزینه داشت، بهصورت غیرمستقیم و نمادین از شاهنامه بهره گرفتهاند.