گروه اقتصادی: از منظر کارشناسان و صاحب نظران، تامین مواد اولیه و قطعه در خودروسازی یکی از گلوگاه های مهم و حیاتی است. اینکه مواد اولیه و قطعات مورد نیاز خودروسازان از کدام شرکت، با چه قیمتی و چگونه تامین شود، خود سر نخ بسیاری از اتفاقات در شرکت های است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از خط بازار، براساس قواعد و قوانین بنگاه داری، مواد اولیه و قطعات می بایست براساس کیفیت بالاتر و قیمت پایین تر تامین شود. این مهم نیست که تامین کننده چه کسی است بلکه در یک شرایط رقابتی بهترین باید انتخاب شود. اما آیا این موضوع در صنعت خودرو جاری و ساری است؟ آیا در شرکت های خودروسازی مبنای انتخاب شرکت های تامین کننده و قطعه ساز، عملکرد و بهره وری آنان است و یا ارتباطات پنهانی و بعضا آشکار خاص؟
در ساختار خودروسازی، شرکت های بزرگی در زیرمجموعه وجود دارند که وظیفه آنان تامین قطعه و تخصیص مواد اولیه به شرکت های قطعه سازی به منظور تولید قطعه است. در این شرکت های تامین کننده، روابط پیچیده فنی و غیرفنی بین کارشناسان و شرکت ها وجود دارد که گاها ضدعدالت، فسادآلود، تبعیض آمیز و برخلاف اصول بنگاه داری است. ممکن است یک کارشناس و یا مدیر ارشد در شرکت تامین کننده(زیرمجموعه خودروسازان) فارغ از نوع و کیفیت محصول و به دلایل خاص و مسئله دار، ارتباط نزدیک تری با یک یا چند شرکت قطعه ساز برقرار کند و در مقابل قطعه سازان دیگری را از حق خودشان محروم کند که همین موضوع مسیر خودروسازی را می تواند از “ضابطه مندی به رابطه سالاری” تغییر دهد.