مدیر اجرایی موسسه فرهنگی اکو، تخریب میراث فرهنگی در جنگ را فراتر از یک آسیب فیزیکی، و مصداق بارز «پاکسازی فرهنگی» دانست و گفت: باید با صدای رسا، تخریب عمدی آثار باستانی را بهعنوان ترور هویت بشری محکوم کرده و از نهادهای جهانی بخواهیم صیانت از این سرمایههای نمادین را از پیچوخم بازیهای سیاسی جدا سازند.
جوان آنلاین: مهرداد رخشنده، مدیر اجرایی موسسه فرهنگی اکو، با توجه به شرایط کنونی ایران در پی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و تخریب بیش از ١٠٠ اثر تاریخی، نوشت:
به گزارش ایسنا، «میراث فرهنگی و آثار باستانی، بهعنوان یکی از بنیادیترین عناصر هویتساز و سرمایههای نمادین هر جامعه، نقشی محوری در توسعه روابط میان کشورها ایفا میکنند. در میان کشورهای عضو سازمان همکاری اقتصادی (اکو)، که اشتراکات عمیق تاریخی و فرهنگی را در پیشینه خود دارند، این میراث میتواند بهعنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت همگرایی منطقهای، توسعه پایدار گردشگری و گسترش دیپلماسی فرهنگی عمل کند. در عصر حاضر که تعاملات جهانی و منطقهای پیچیدهتر از گذشته شده است، میراث فرهنگی صرفاً ارزش فرهنگی خود را حفظ نکرده، بلکه به عاملی تعیینکننده در توسعه اقتصادی، افزایش تعاملات بینالمللی و تقویت قدرت نرم کشورها بدل گشته است، با اینحال جنگ آمریکایی – صهیونی بر علیه ایران، آسیبهای قابلتوجهی به این سرمایه گرانبها وارد آورده و تهدیدی جدی برای ظرفیتهای بالقوه همکاری منطقهای محسوب میشود.
ابعاد میراث فرهنگی و جایگاه آن در توسعه میراث فرهنگی را میتوان به دو دسته اصلی تقسیم کرد؛ میراث ملموس که شامل بناها، آثار باستانی و محوطههای تاریخی است، و میراث ناملموس که آدابورسوم، زبانها و سنتها را دربر میگیرد. در ادبیات توسعه، میراث فرهنگی بهعنوان نوعی سرمایه فرهنگی و قدرت نرم شناخته میشود که قادر است به تقویت هویت جمعی کمک کند، زمینهساز توسعه پایدار گردشگری شود و بهعنوان ابزاری کارآمد در دیپلماسی فرهنگی روابط بینالملل به کار گرفته شود.
نقش کلیدی میراث فرهنگی در توسعه روابط کشورهای عضو اکو