تاریخ انتشار: ۱۰:۳۷ – ۲۷-۰۳-۱۴۰۵
عصر ایران/ سواد زندگی؛ مریم طرزی– پیشرفت سریع ژندرمانی، ویرایش ژن با فناوری ویرایش ژن (CRISPR) و حتی وعده بازگردانی گونههای منقرض شده مانند ماموتهای پشمالو تا سال ۲۰۲۸، این پرسش دیرینه را دوباره زنده کرده است: «از نگاه روانشناسی، شبیهسازی انسان چه پیامدی دارد؟» در حالی که دیدگاه سنتی روانشناسی بر پایه «حفظ کرامت انسانی» و «مخاطرات هویتی» استوار است، تحقیقات سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ نشان میدهد که شاید باید در این باورها تجدید نظر کنیم.
شبیهسازی انسان
در این مقاله تحلیلی، هم نگاه کلاسیک روانشناسی به شبیهسازی و هم جدیدترین یافتههای علمی و اخلاقی را مرور میکنیم. هدف ما ارائه تصویری متوازن، بهروز و قابل فهم برای شماست، بدون جانبداری تبلیغاتی یا ترس غیرمنطقی.